اگر خوب دقت کنیم میبینیم اتوبانهای شهر عملا به سه بخش اقتصادی تقسیم شدهاند. لاین سرعت، مخصوص ماشینهای «مدلبالا»ست. لاین وسط مال ماشینهای متوسط است و لاین سمت راست هم معمولا مخصوص آنهایی است که ماشین قراضه دارند. گاهی قیمت یکی از ماشینهای لاین سه، به اندازه کل ماشینهایی است که در لاین یک، آرام آرام دارند حرکت میکنند. درست است؛ هدف قانون از ابتدا این نبوده که خیابان را تفکیک طبقاتی و تجاری کند. قانون تصمیم گرفته برای روان بودن ترافیک این تقسیمبندی را انجام دهد. اما مکانیزمهای قانونی عملا و خود به خود این تفکیک اقتصادی را به وجود آوردهاند. شکی نیست که اگر یک ماشین کهنه و قدیمی و ارزانقیمت بتواند در لاین سوم اتوبان ویراژ دهد، حتما این کار را میکند اما چارهای ندارد که در همان لاین یک بماند و البته گاهی لایی بکشد و خود را به لاین دو برساند. به نظرم این مثال خوبی است برای اینکه متوجه شویم تصمیمها میتوانند چه نتایج غیر قابل تصوری داشته باشند. هر وقت خواستید درباره نتایج منفی اقتصاد آزاد صحبت کنید، میتوانید به این مثال هم اشاره کنید. خیلی از آقایان چپ، عقیده دارند مناسبات اقتصاد آزاد خود به خود و بدون اینکه کسی بخواهد، باعث افزایش فاصله طبقاتی میشود.